با خدا بودن را چگونه حس کنیم در کلام مبشری عارف

 آتشی نمى سوزاند "ابراهیم" راو دریایى غرق نمی کند "موسى" را.درکودکی، مادرش او را به دست موجهاى "نیل" می سپاردتا برسد به خانه ی فرعونِ تشنه به خونَش و خرج موسی را او میدهد و او بزرگش میکند در حالی که صد هزارن طفل سر ببریده شد

یوسف را برادرانش به چاه مى اندازندسر از خانه ی عزیز مصر درمی آورد
مکر زلیخا زندانیش می کنداما عاقبت بر تخت ملک می نشیند

از این "قِصَص" قرآنى هنوز هم نیاموختیم؟!

که اگر همه ی عالم قصد ضرر رساندن به تو را داشته باشندو خدا نخواهدنمیتوانند
او که یگانه تکیه گاه من و توست !

پس

به " تدبیرش" اعتماد کنیم

به "حکمتش" دل بسپاریم

به او "توکل" کنیم

و به سمت او "قدمی برداریم

تا آمدنش به سوى خود را به تماشا بنشینیم ...