دیدگاه دوم: گروهی از صاحب نظران، با این که عمل به دستورهای مصلحتی حاکم را لازم و بایسته دانستهاند سر بر تافتن از آن را گناه ندانستهاند.در باور آنان این گونه دستورها در چهارچوب قراردادهای اجتماعی میگنجد که برای سرپیچی از آنها مجازاتهای دنیوی قرار داده شده است مانند جریمه، زندان و... و کیفرهای اخروی این گونه گناهان را در بر نمیگیرد. به عبارت دیگر فرق قائل شده اند بین مذنبیت فرد و مجرمیت او؛
ب)_نقد و بررسی مذنبیت و مجرمیت
البته ما این دیدگاه را نمیپذیریم چرا که وقتی به دستور حاکم اسلامی چیزی یا کاری ممنوع شده و فردی مرتکب آن میشود هر دو مجازات شامل او میشود هم در دنیا و هم در آخرت در دنیا با تعزیری که میشود و در آخرت عقاب به دلیل عدم اطاعت از حکم ولی خدا اگر چه ممکن است جمع دو قول آن باشد که مجازات دنیوی کفاره ای میشود برای عدم عقاب اخروی ولی این به معنای گناه نکردن نیست چرا که عصیان حاکم اسلام عصیان خداست .
البته بررسی دقیق این مساله به مسائل بسیاری بستگی دارد: من جمله آیا حکومت واجب شرعی است یا واجب عقلی محض؟در فرض نخست آیا احکام حکومتی مثل خود حکومت از حکم شرعی بهرهمندند؟آیا میتوان میان احکام حکومتی و اصل حکومت جدایی افکند؟از آن چه گذشت روشن شد که از نگاه امام راحل اصل أهم و مهم از أصلی ترین ضوابط احکام حکومتی است .رهبری جامعه اسلامی باید این اصل را به دور از هرگونه تأثر از هوای نفس و یا منافع خویشان و قشر و گروه خاصی توجه کرده و از آن غفلت نکند که زیانهای بسیاری دارد.و نیز مصلحتهای مهم را فدای مهمترین مصلحتها نماید. امام راحل در این باره به مناسبت آتش بس با عراق چنین مینویسد:
من تا چند روز پیش معتقد به همان شیوه دفاع و مواضع اعلام شده در جنگ بودم و مصلحت کشور و انقلاب را در اجرای آن میدیدم ولی به واسطۀ حوادث و عواملی که از ذکر آن فعلاً خودداری میکنم و به امید خداوند در آینده روشن خواهد شد.و با توجه به نظر تمامی کارشناسان سیاسی و نظامی سطح بالای کشور که من به تعهد و دلسوزی آنان اعتماد دارم با قبول قطعنامه و آتش بس موافقت نمودم.
چهره های ماندگار...
ما را در سایت چهره های ماندگار دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده: جمعی از دانشجویان و ظلاب
بازدید: 328
تاريخ: سه
شنبه
26 دی
1391 ساعت: 20:02